Δίγλωσσο - Bilingual
Re: Opposing the Proposed Transfer of U.S. Aircraft Engines for Turkey’s KAAN Fighter Program
Dear President Trump,
On behalf of the Hellenic Cultural Center of the Southwest, we respectfully urge your Administration not to approve the sale or transfer of U.S.-made aircraft engines or related defense technology for Turkey’s KAAN fighter program while Turkey remains under the leadership of President Recep Tayyip Erdoğan.
This is not an anti-Turkish position. It is a pro-American, pro-NATO, pro-stability position. The United States should not strengthen the next generation of Turkish airpower unless Turkey demonstrates, in verifiable conduct, that it will act as a reliable ally rather than a revisionist regional power.
HCC-SW respectfully adds its independent voice to the concern already expressed by AHEPA, AHI and other Hellenic-American leaders. We are also concerned by reports that the proposed transfer may proceed despite congressional objections and without the ordinary level of congressional review expected for a major defense transfer of this sensitivity.
Under President Erdoğan, Turkey has repeatedly used its geography, military position, and NATO membership not to strengthen America’s military position in the region or allied unity, but to extract concessions, pressure democratic partners including Greece, Cyprus, and Israel, and expand coercive influence. Turkey purchased and retained Russia’s S-400 air-defense system despite clear U.S. warnings. It was removed from the F-35 program for precisely this reason. No advanced U.S. aviation technology should be transferred to Turkey until the S-400 issue is fully and permanently resolved to the satisfaction of the United States and NATO.
Turkey’s conduct toward Greece and Cyprus is not theoretical. Turkey invaded Cyprus in 1974 and continues to occupy part of the island more than fifty years later. The international community does not recognize the secessionist entity in the occupied north. The Republic of Cyprus remains the only internationally recognized state on the island. In Cyprus, the continuing presence of a heavily armed Turkish military force in the occupied north underscores why additional Turkish airpower must be evaluated not as an ordinary export transaction, but as a strategic decision with direct consequences for an unresolved occupation.
The same applies to Greece. Turkey has repeatedly challenged Greek sovereign rights, threatened escalation in the Aegean, and promoted maximalist claims in the Eastern Mediterranean. Its maritime memorandum with Libya attempted to erase the legitimate maritime rights of Greek islands and destabilized a region where Greece, Cyprus, Israel, and other responsible partners have worked to build energy cooperation, security coordination, and lawful order.
Despite periods of superficial normalcy in Greek-Turkish relations, Turkey continues to promote policies that deny Greece’s rights under international law, including the law of the sea. Turkey’s long-standing parliamentary position that any extension of Greece’s territorial waters in the Aegean to twelve nautical miles would be treated as a cause for war remains incompatible with the conduct expected of a NATO ally. These threats are not abstract diplomatic disagreements; they directly affect the security of Greece, the stability of the Aegean, and the credibility of the alliance itself.
President Erdoğan has also repeatedly used rhetoric regarding Hamas that is incompatible with the moral clarity expected of a NATO ally confronting terrorism. At a time when the United States and its partners are facing grave threats from Iran and its regional network, America must distinguish between allies who stand firmly for regional security and governments that hedge, equivocate, or exploit instability for leverage.
Recent tensions involving Iran have only sharpened the strategic contrast. Israel has stood as a direct U.S. security partner; Cyprus and Greece remain central to allied access, stability, and security cooperation in the Eastern Mediterranean; and the broader regional architecture depends on partners that act predictably in moments of crisis. Turkey, by contrast, did not lead, did not stand clearly with Israel, and did not demonstrate the dependable conduct expected of a NATO ally at a time of regional danger.
Public reporting and statements by U.S. officials have raised serious concerns regarding Turkey’s relationship with Hamas networks, including political shelter, financial facilitation, and rhetoric that undermines the moral clarity expected of a NATO ally confronting terrorism.
Had these circumstances not existed, HCC-SW would welcome any lawful defense export that strengthens American industry and supports responsible allies. Under current conditions, however, this proposed transfer risks encouraging further Turkish coercion against Greece and Cyprus, emboldening Ankara’s regional ambitions, and laying the groundwork for a more dangerous conflict in the Eastern Mediterranean.
Therefore, the question before the United States is simple: if President Erdoğan’s Turkey already behaves this way with its current capabilities, what will be its next level of aggression once its KAAN fighter program is strengthened by American engines?
The United States should prioritize Greece, Cyprus, Israel, and other Eastern Mediterranean partners that have proven their value through stability, interoperability, and strategic alignment. American defense technology is not a reward for ambiguity. It is a strategic instrument. It should be entrusted only to governments whose conduct strengthens the free world and will not be used against us.
For these reasons, we respectfully request that your Administration reject the proposed transfer of U.S. aircraft engines or related technology for Turkey’s KAAN fighter program and instead reaffirm America’s commitment to Greece, Cyprus, Israel, and the security architecture of the Eastern Mediterranean.
As the United States celebrates the 250th anniversary of its Declaration of Independence this Fourth of July, HCC-SW extends its warmest wishes to the American people and reaffirms the shared democratic ideals that have long connected the United States with Greece: liberty, self-government, sovereignty, and the rule of law. Those ideals are best honored when American defense policy strengthens partners that uphold stability and discourages those who threaten it.
Respectfully,
Ioannis M. Remediakis
President
Hellenic Cultural Center of the Southwest
Houston, Texas
About the Hellenic Cultural Center of the Southwest
The Hellenic Cultural Center of the Southwest (HCC-SW), based in Houston, Texas, is a nonprofit cultural and educational organization dedicated to promoting classic Hellenism, Hellenic ideals, and the enduring contributions of Greek civilization to civic life, education, philosophy, science, the arts, and democratic citizenship. Through lectures, cultural programs, commemorations, and community partnerships, HCC-SW serves the Greek-American community and the broader public across the Southwest United States.
https://hcc-sw.org/about-us/mission-statement
Θεμα: Αντιθεση στην προτεινομενη μεταφορa αμερικανικων κινητηρων αεροσκαφων για το προγραμμα μαχητικου KAAN της Τουρκιας
Αξιότιμε κ. Πρόεδρε Trump,
Εκ μέρους του Hellenic Cultural Center of the Southwest, σας καλούμε με σεβασμό να μην εγκρίνει η Κυβέρνησή σας την πώληση ή μεταφορά αμερικανικής κατασκευής κινητήρων αεροσκαφών ή συναφούς αμυντικής τεχνολογίας για το πρόγραμμα μαχητικού KAAN της Τουρκίας, όσο η Τουρκία παραμένει υπό την ηγεσία του Προέδρου Recep Tayyip Erdoğan.
Η θέση αυτή δεν είναι αντιτουρκική. Είναι φιλοαμερικανική, φιλονατοϊκή και υπέρ της σταθερότητας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρέπει να ενισχύσουν την επόμενη γενιά της τουρκικής αεροπορικής ισχύος, εκτός εάν η Τουρκία αποδείξει, με επαληθεύσιμη συμπεριφορά, ότι θα ενεργεί ως αξιόπιστος σύμμαχος και όχι ως αναθεωρητική περιφερειακή δύναμη.
Το HCC-SW προσθέτει με σεβασμό την ανεξάρτητη φωνή του στην ανησυχία που έχει ήδη εκφραστεί από την AHEPA, το ΑΗΙ και άλλους Ελληνοαμερικανούς ηγέτες. Μας ανησυχούν επίσης οι αναφορές ότι η προτεινόμενη μεταφορά ενδέχεται να προχωρήσει παρά τις αντιρρήσεις του Κογκρέσου και χωρίς το σύνηθες επίπεδο κοινοβουλευτικής εποπτείας που αναμένεται για μια μείζονος σημασίας αμυντική μεταφορά τέτοιας ευαισθησίας.
Υπό τον Πρόεδρο Erdoğan, η Τουρκία έχει επανειλημμένα χρησιμοποιήσει τη γεωγραφική της θέση, τη στρατιωτική της ισχύ και τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ όχι για να ενισχύσει τη στρατιωτική θέση της Αμερικής στην περιοχή ή την ενότητα των συμμάχων, αλλά για να αποσπά παραχωρήσεις, να ασκεί πίεση σε δημοκρατικούς εταίρους, συμπεριλαμβανομένων της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ, και να διευρύνει την καταναγκαστική της επιρροή.
Η Τουρκία αγόρασε και διατήρησε το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400, παρά τις σαφείς προειδοποιήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Για τον λόγο ακριβώς αυτό απομακρύνθηκε από το πρόγραμμα των F-35. Καμία προηγμένη αμερικανική αεροπορική τεχνολογία δεν πρέπει να μεταφερθεί στην Τουρκία έως ότου το ζήτημα των S-400 επιλυθεί πλήρως και οριστικά, κατά τρόπο που να ικανοποιεί τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ.
Η συμπεριφορά της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου δεν είναι θεωρητικό ζήτημα. Η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο το 1974 και εξακολουθεί να κατέχει τμήμα της νήσου για περισσότερα από πενήντα χρόνια. Η διεθνής κοινότητα δεν αναγνωρίζει την αποσχιστική οντότητα στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα. Η Κυπριακή Δημοκρατία παραμένει το μόνο διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος στη νήσο. Στην Κύπρο, η συνεχιζόμενη παρουσία μιας βαριά οπλισμένης τουρκικής στρατιωτικής δύναμης στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα υπογραμμίζει γιατί η πρόσθετη τουρκική αεροπορική ισχύς δεν πρέπει να αξιολογηθεί ως μια συνήθης εξαγωγική συναλλαγή, αλλά ως στρατηγική απόφαση με άμεσες συνέπειες για μια άλυτη κατοχή.
Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα. Η Τουρκία έχει επανειλημμένα αμφισβητήσει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, έχει απειλήσει με κλιμάκωση στο Αιγαίο και έχει προωθήσει μαξιμαλιστικές διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Το μνημόνιό της με τη Λιβύη για τις θαλάσσιες ζώνες επιχείρησε να ακυρώσει τα νόμιμα θαλάσσια δικαιώματα των ελληνικών νησιών και αποσταθεροποίησε μια περιοχή όπου η Ελλάδα, η Κύπρος, το Ισραήλ και άλλοι υπεύθυνοι εταίροι έχουν εργαστεί για την οικοδόμηση ενεργειακής συνεργασίας, συντονισμού ασφαλείας και νόμιμης τάξης.
Παρά τις περιόδους επιφανειακής ομαλότητας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η Τουρκία εξακολουθεί να προωθεί πολιτικές που αρνούνται τα δικαιώματα της Ελλάδας βάσει του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του δικαίου της θάλασσας. Η μακροχρόνια κοινοβουλευτική θέση της Τουρκίας ότι οποιαδήποτε επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στο Αιγαίο στα δώδεκα ναυτικά μίλια θα θεωρηθεί αιτία πολέμου παραμένει ασύμβατη με τη συμπεριφορά που αναμένεται από έναν σύμμαχο του ΝΑΤΟ. Οι απειλές αυτές δεν αποτελούν αφηρημένες διπλωματικές διαφωνίες· επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια της Ελλάδας, τη σταθερότητα του Αιγαίου και την αξιοπιστία της ίδιας της Συμμαχίας.
Ο Πρόεδρος Erdoğan έχει επίσης επανειλημμένα χρησιμοποιήσει ρητορική σχετικά με τη Hamas που είναι ασύμβατη με την ηθική σαφήνεια που αναμένεται από έναν σύμμαχο του ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Σε μια περίοδο κατά την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι εταίροι τους αντιμετωπίζουν σοβαρές απειλές από το Ιράν και το περιφερειακό του δίκτυο, η Αμερική οφείλει να διακρίνει ανάμεσα σε συμμάχους που στέκονται σταθερά υπέρ της περιφερειακής ασφάλειας και σε κυβερνήσεις που διστάζουν, αμφιταλαντεύονται ή εκμεταλλεύονται την αστάθεια για να αποκτήσουν διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα.
Οι πρόσφατες εντάσεις που σχετίζονται με το Ιράν ανέδειξαν ακόμη πιο καθαρά αυτή τη στρατηγική αντίθεση. Το Ισραήλ έχει σταθεί ως άμεσος εταίρος ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών· η Κύπρος και η Ελλάδα παραμένουν κεντρικοί πυλώνες για την πρόσβαση, τη σταθερότητα και τη συνεργασία ασφαλείας των συμμάχων στην Ανατολική Μεσόγειο· και η ευρύτερη περιφερειακή αρχιτεκτονική εξαρτάται από εταίρους που ενεργούν προβλέψιμα σε στιγμές κρίσης. Η Τουρκία, αντιθέτως, δεν ηγήθηκε, δεν στάθηκε σαφώς στο πλευρό του Ισραήλ και δεν επέδειξε την αξιόπιστη συμπεριφορά που αναμένεται από έναν σύμμαχο του ΝΑΤΟ σε περίοδο περιφερειακού κινδύνου.
Δημόσιες αναφορές και δηλώσεις Αμερικανών αξιωματούχων έχουν εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τη σχέση της Τουρκίας με δίκτυα της Hamas, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής φιλοξενίας, της χρηματοοικονομικής διευκόλυνσης και της ρητορικής που υπονομεύει την ηθική σαφήνεια που αναμένεται από έναν σύμμαχο του ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Εάν οι περιστάσεις αυτές δεν υπήρχαν, το HCC-SW θα καλωσόριζε κάθε νόμιμη αμυντική εξαγωγή που ενισχύει την αμερικανική βιομηχανία και υποστηρίζει υπεύθυνους συμμάχους. Υπό τις παρούσες συνθήκες, όμως, η προτεινόμενη αυτή μεταφορά κινδυνεύει να ενθαρρύνει περαιτέρω τουρκικό καταναγκασμό έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου, να ενισχύσει τις περιφερειακές φιλοδοξίες της Άγκυρας και να θέσει τα θεμέλια για μια πολύ πιο επικίνδυνη σύγκρουση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Συνεπώς, το ερώτημα ενώπιον των Ηνωμένων Πολιτειών είναι απλό: εάν η Τουρκία του Προέδρου Erdoğan συμπεριφέρεται ήδη με αυτόν τον τρόπο με τις υφιστάμενες δυνατότητές της, ποιο θα είναι το επόμενο επίπεδο επιθετικότητάς της όταν το πρόγραμμα μαχητικού KAAN ενισχυθεί με αμερικανικούς κινητήρες;
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στην Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και άλλους εταίρους της Ανατολικής Μεσογείου που έχουν αποδείξει την αξία τους μέσω σταθερότητας, διαλειτουργικότητας και στρατηγικής ευθυγράμμισης. Η αμερικανική αμυντική τεχνολογία δεν αποτελεί ανταμοιβή για την ασάφεια. Είναι στρατηγικό εργαλείο. Πρέπει να εμπιστεύεται μόνο σε κυβερνήσεις των οποίων η συμπεριφορά ενισχύει τον ελεύθερο κόσμο και δεν θα χρησιμοποιηθεί εναντίον μας.
Για τους λόγους αυτούς, σας ζητούμε με σεβασμό να απορρίψει η Κυβέρνησή σας την προτεινόμενη μεταφορά αμερικανικών κινητήρων αεροσκαφών ή συναφούς τεχνολογίας για το πρόγραμμα KAAN της Τουρκίας και, αντιθέτως, να επιβεβαιώσει εκ νέου τη δέσμευση της Αμερικής προς την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και την αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ανατολικής Μεσογείου.
Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες εορτάζουν την 250ή επέτειο της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας τους αυτή την 4η Ιουλίου, ημέρα της Ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών, το HCC-SW απευθύνει τις θερμότερες ευχές του προς τον αμερικανικό λαό και επιβεβαιώνει εκ νέου τα κοινά δημοκρατικά ιδεώδη που συνδέουν επί μακρόν τις Ηνωμένες Πολιτείες με την Ελλάδα: την ελευθερία, την αυτοκυβέρνηση, την κυριαρχία και το κράτος δικαίου. Τα ιδεώδη αυτά τιμώνται καλύτερα όταν η αμερικανική αμυντική πολιτική ενισχύει εταίρους που προασπίζουν τη σταθερότητα και αποθαρρύνει εκείνους που την απειλούν.
Με εκτίμηση,
Ιωάννης Μ. Ρεμεδιάκης - Πρόεδρος
Hellenic Cultural Center of the Southwest Χιούστον, Τέξας
Σχετικά με το Hellenic Cultural Center of the Southwest
Το Hellenic Cultural Center of the Southwest (HCC-SW), με έδρα το Χιούστον του Τέξας, είναι ένας μη κερδοσκοπικός πολιτιστικός και εκπαιδευτικός οργανισμός αφιερωμένος στην προώθηση του κλασικού Ελληνισμού, των ελληνικών ιδεωδών και της διαχρονικής συμβολής του ελληνικού πολιτισμού στη δημόσια ζωή, την παιδεία, τη φιλοσοφία, την επιστήμη, τις τέχνες και τη δημοκρατική ιδιότητα του πολίτη. Μέσω διαλέξεων, πολιτιστικών προγραμμάτων, εκδηλώσεων μνήμης και κοινοτικών συνεργασιών, το HCC-SW υπηρετεί την ελληνοαμερικανική κοινότητα και το ευρύτερο κοινό στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες.
https://hcc-sw.org/about-us/mission-statement